* Ben sana aşık olmak istememiştim ki.

* İçimde kalan son sevgi kalıntılarını da sana verdim.

* Eğer senden nefret edersem, dünyada sevebileceğim kimse kalmaz.

* Hayattan pek bi beklentim yok, sadece seni bekliyorum o kadar.

* Sevmeyebilirsin, gidebilirsin de..Umarım sevdiğin yerde sevilirsin.

* Ben mi? Ben yine salağı oynayacağım. ( http://www.youtube.com/watch?v=D7isMnhcxYQ )

Bu gece susasım var biraz.Susmak için geldim buraya.Ben susayım siz anlayın nolur beni yormayın.Gece yanan kandiller gibiyim, güzelim.kafam güzel.Yok içkiden değil.Düşüncelerimdeki insanın güzelliğinden ötürü güzel.İnsan sevince güzelleşir derlerdi de anlamazdım.Nasıl olabilirdi ki? Sevince anladım, o’nu.Sevince insan bi başka oluyormuş hakkaten.İçi bi başka oluyormuş.Buda dışına yansıyormuş.Damarlarında dolaşan kan daha bi deli akıyormuş mesela.Kalbin ritmi bozuluyormuş.Deli gibi atıyor, nacizane.Kalbin bozulan ritmiyle başlayan değişiklikler, gözlerle devam ediyormuş.Daha farklı bakıyormuş insanın gözleri sevince.Daha bi canlı, daha bir arayışta..Aradığını bulursa zaten dile gelip konuşuyor bile gözler, ne sandınız.İnsan sevince yaşayası geliyormuş bikere.’Kalp atıcak’ lafından kasıt bu olsa gerek.Özellikle kalbin attığını bile unutmuşsan uzundur, ansızın böyle bir ritm bozukluğu daha bi çarpıyor insanı.Daha neler neler ama benim susasım var bu gece.Ben susayım siz anlayın.Nebileyim insan sevmeliymiş be hafız!
Düşünsenize sadece sevince bunlar oluyorsa, birde sevilirse neler olur..

“Hadi kalk gel, bul bi bahane..
 Birazcık heves, biraz cesaret..
 İlk günki gibi duruyor hala,
 Kalbin ömürlük bende emanet.” 

Zaman ilerleyecek, saatler geçicek.
Boşuna bekleme o telefon hiç çalmayacak.
Sen zaten aramazsın.Kimseye de birşey diyemezsin, anlatamazsın, anlamazlar da zaten.
Herkesin sana bakınca gördüğü farklıdır, birtek seni görmezler.
Ölürsün yalnızlıktan bilmezler.
Yumruklar atarsın duvarlara, küfürler savurursun aynalara.
Duaların isyan olur artık, anlamazlar.
Uykuların kaçar.
Yaşarken gömerler de seni gıkın çıkmaz. 

 Uzun oldu biliyorum.Üşengeçliğime ver.Bu sürede ne mi yaptım? Hiç, koca bir hiç…O kadar hiç ki yeni doğmuş bebek gibi.Varmış ama yokmuş gibi..

 Uzun oldu biliyorum.Yerçekimiyle uzun bir yarış içindeydik.Ben yükselmeye yer ararken, o beni yeryüzüne bağlamaya çalışmakla meşguldü.Kaldı ki kazandıda. 

 Uzun oldu biliyorum.Zamanla uzun bir randevumuz vardı.Ben kendisini tutsak etmeye çalışırken, o beni esir aldı akrep ile yelkovan arasına.

 Uzun oldu biliyorum.Biriktirdim.Herşeyi ve herkesi.Çok dostum var artık birde düşmanlarım.Bu şehrin ışıkları düşman bana.Kaldırımları kezâ.Çıkmaz sokakları, lüks arabaları, konforlu evleri, kışın tüten bacalar, baharda yağan yağmurlar, logar kapakları…

 Uzun oldu biliyorum.Kimseden birşey istemedim.Biliyorum çünki istesem etrafımda dostum kalmayacak.Bu şehir bu yalnızlığı kaldıramazdı çünki.

 Uzun oldu biliyorum.Bakmadım kendime hiç aynalarda.Umursamadım. 

 Uzun oldu biliyorum.Kullanmadım bazı iç organlarımı.Kalp mesela.Pas tutuyormuş, geç öğrendim..Kimselere “seni seviyorum” demedim.Sevmedim çünki. 

 Uzun oldu biliyorum.Çok güldüm.Hayatın en dram sahnelerine bile güldüm.Gülerek ağladım ben.Gülüşlerimi hep başkalarına verdim, bana kalmadı hiç.Anlamadılar yine.

 Uzun oldu biliyorum.Saçımı taramadım mesela.Kırılan çerçevemi onarmadım.Gömleklerimi ütülemedim.Odamı toplamadım. Konsere gitmedim mesela, yada bi tatile.Yollara düşmedim hiç.Sıkılmakdan bile sıkıldım.Yorganın altından çıkmadığım gündüzler oldu.Kulaklığı takıp sessizliği dinlediğim oldu mesela.Ve patatesli yumurta yapmadım ben hiç kendime, uzundur..

 Sonra birgün bişey oldu.Biri geldi..Herşey tersine dönmeye başladı.Farklı bişeyler vardı o’nda, tarifsiz.Herşey değişmeye başladı o’nunla, aniden..Ve bu sefer anlamayan ben oldum..

Bilirsin, içinde bir enerji bi istek..Bişeyler yapmak lazım bilirsin.Hiçbişey yapmadan beklediğin bir saniye bile mahveder seni.Ömründen ömür gider bilirsin.Ama hiçbirşey de yapamazsın..
Sonra uykun gelir mesela, ama onu bile istemezsin.Uykun olmasına rağmen uyumak istemezsin.Çünkü bişeyler yapmak istiyorsundur ama yapamamak sana o kadar koyar ki, uyuyamazsın..bilirsiniz.